Silentio tuo non offendor, ἔξοχώτατε Groti; nihil enim me potest offendere quod tuum sit. Sed ex eo suspicio nec vana fortasse incidit posteriores meas2 non ad te pervenisse, in quibus quia sat multa in quendam tibi notum3 evomueram, quae stomachus concoquere non poterat, vereor, ne quoquo modo interceptae in eius manus ceciderint. Audio enim illum iam parum amice de me loqui nec amplius me pro amico habere. Sed parva mihi cura, quid ille de me sentiat, haud sane maior quam quid illi patres, quorum in specie totus est, cum animum alio habeat.
Vidisse te puto, quid Petavius4 in me nuper strinxerit in Uranologio suo, qui me comitem Hispano dedit, quod genus tamen familiare ipsis magis quam mihi. Utut sit, illum reprehendit, quod non satis sit grammaticus, quo probare intendit aliis in rebus imperitum esse, me vero, quia nimius sim in re grammatica, ideo nihil scire contendit. Quisquis igitur esse debeat, ut illis placeat? Nempe jesuita: Quomodo Stoici olim sapientem suum quidvis esse asserebant, rhetorem, regem, grammaticum, philosophum, fabrum, sic, ut aliquis sit unus omnia, eum oportet nunc esse jesuitam. Me totas aliquando paginas in sinum meum avertisse insimulat ex Bisciola quodam5, qui nec de nomine mihi notus. Et hunc de grege illo esse necesse est, quem honorifice semper appellat et Nostrum. Solo silentio deinceps me vindicare decrevi. Quis enim futurus esset finis aut modus, si in illud cum talibus altercandi pelagus me darem? Video praeterea, quid agant. Hoc nimirum ut a melioribus abducant studiis et tempus in his frivolis et spinosis ἐϱιστιϰοῖς consumere cogant. In hoc ipso, quod nunc est ad manum, argumento abunde materies suppetit, qua redhostiam. Ab incepto opusculi6, quod moliri me tibi significaveram, sensim delapsus sum in maioris operis propositum, materia, ut fit, sub manu crescente. Ad hanc rem, quam tracto, maximo mihi esset adiumento canonum illa collectio Ephesina7, quae Amburgi est. An spes penitus decollaverit
270
eius obtinendae cupio ex te cognoscere, de quo et scripsi nuper ad Iustellum8. Operio9, si adhuc haeret Lutetiae, multam salutem meo nomine velim impertias. Dubito et an meas receperit, quae cum illis una erant, quas ad te ante duos menses dedi10, quibus adhuc responsum exspecto.Vale, vir maxime.
IV. Kal. Octobr. MDCXXX.