Mi frater,
Videmus plane propositum fuisse potentibus perdere Thuanum. Nihil ei obiici potuit, nisi quod federis cum Hispano initi notitiam habuerit. Idque in ipsum ut diceret Cinqmarcius adductus fuit arcano cancellarii colloquio, tormenta ei minantis ni agnosceret, et si agnosceret spem dans vitae, sed inanem. Intellexerat autem hoc Thuanus aliquo post tempore, cum iam mutata essent consilia. Ipse vehementer id improbavit. Quod si ad regem pertulisset indicium, nulla habens documenta periclitaturus fuerat haberi pro falso delatore. Statim atque hoc Cinqmarcius dixit et ipse coram eo fassus est, ivere iudices ad sententiam, quae eodem die scripta, pronuntiata et exsecutioni mandata est. Magnus ubique est moeror ex hac morte.2
Nostras chartas de negotio cum Rotterodamensibus legi gaudeo, item illa non male scripta contra Laurentiaden.3 Scripturas interpretandi libertas, quae nunquam tanta fuit quanta hoc saeculo, repagulis quibusdam coercenda est. Ea autem repagula sunt consensus saeculorum et gentium in aliquo dogmate. Omnia loca Scripturae quae agunt de poenis post hanc vitam egregie putant a se solvi tum sociniani tum Camphusiani.4 Ego vero quo magis Scripturas lego,
464
eo magis video rectum eorum sensum congruere cum traditione, maxime in negotio iustificationis, in quo protestantes sine causa triumphant. Ut antehac scripsi, plura sunt quae docti et doctores scire et docere debent quam sine quorum cognitione nemo de plebe servari possit. Et habent illa suas quoque utilitates. Regimen vero ecclesiae quale esse debeat maxime ex traditione constat. Si indocti converti non possunt nisi amotis illis quae cum legibus illorum positivis pugnant, nunquam convertentur. Legem autem nullas in sacro usu habendi imagines non esse naturalem Cherubinorum exempla docemur.5 In quaestione τϱίαδος video catholicos multo tractabiliores esse calvinistis. Et facile iudaeo puto id persuaderi posse quod illi exigunt.De Groenlandia si quid cognoscas, discam lubens.6 De domino Spiringio doleo.7 Opto illi valetudinem meliorem.
In Voto pacis praeter erratum de quo scripsi, est et aliud quod in omnibus exemplaribus corrigi pervelim. Pagina 42 positum est comma inter ‘Gersonem’ et ‘Bucerum’, cum ego neque Gersonem accusem doctorem Parisiensem, neque M. Bucerum, qui episcoporum ordinem probavit, sed Gersonem Bucerum, hominem nuperum, Bernae [sic] ministrum.8 Sunt alia minora quae non opus est corrigi, nisi nova fiat editio: ut [p.] 102 ‘qualis’ pro: quales, [p.] 106 ‘longe’ pro: lege, p. 111 ‘aliter’ pro: alite.
Sors Thuani eo deplorabilior, quod septem e iudicibus9 eum ad exilium tantum damnavere. Allegavit ex paterna historia exemplum eius qui de duce Guisio quaedam Henrico III detulerat, et cum probare non posset tractus fuit equis.10 Dicitur cardinalis Riceliacus fore legatus a latere.
Saluta, quaeso, matrem, uxorem tuam, liberos et amicos,
tibi obligatissimus frater,
Hugo Grotius.
Lutetiae, 10 Octobris 1642.
Omnino opus erit chartarum editarum XXX exempla mitti Rotterodamum quo tempore coibit ordo, ut per ianitorem tradantur.11