Nosti, mi frater, Friderici primi2 historiam, quem vulgo Barbarossam vocant, calcatasque a pontifice3 cervices adjuto Venetorum maxime armis. Ejus rei imago in palatii pontificalis aula magna diu apparuit addita scriptura rem complectente, quae et libris vulgata legitur. Alexander papa III Friderici Imperatoris iram et impetum fugiens abdidit sese Venetias et a senatu perhonorifice susceptus Ottone4, Imperatoris filio, navali proelio a Venetis victo captoque. Fridericus pace facta supplex adorat fidem et obedientiam pollicitus. Ita pontifici sua dignitas Venetae reipublicae beneficio restituta est. Haec fuere verba, quae postquam vetustate exoleverunt, pontifex5 gravatus tanti beneficii memoriam, nuper hunc in modum mutavit. Fridericus primus Imperator Alexandrum III Pontificem, quem diu insecutus fuerat, post constitutas cum eo pacis conditiones et damnatum schisma Venetiis supplex veneratur. Offensi Veneti Urbani facto, ut ipsi judicant, inurbano et res suas agentem6 Roma revocarunt et nuntio pontificis7 significarunt, nisi ipsis satisfieret, audientiam ei posthac concessum non iri. Quidam nec vetus Alexandri nec recens Urbani factum probans Fridericique memoriae aequus hoc epigramma scripsit.
Imperii scutum, Germanae gloria gentis, Exsurge et nostras res, Friderice, vide. Tot post saecla tuos committis mortuus hostes,510
Vivum in te quorum vis sociata fuit. Quippe pudet Papam Venetis debere triumphum! Ingentis meriti nec monumenta manent. Poenitet ingrato Venetos servisse Quiriti: Exemplumque, in te quod statuere, timent. Nolite in fastum titulo pietatis abuti, Esse jubet regum libera colla Deus.Haec tibi et amicis.
Filium8, libros, chartas, edulia, responsum Rotterodamensium9 etiam nunc exspectamus.
Lutetiae, 7 Februarii 1636.
Videtur Iustellus10 calamum parare, ut Seldeno11 respondeat.
Tibi obligatissimus frater
H. Grotius.