
Frater optime,
Narraveram praeterita septimana tuas domino Utenbogardo de editione Annotatorum querelas2. Is eas rursum ad Episcopium3 Roterodami decumbentem detulit et uterque re bene perpensa consultissimum judicavere, ut ad Corcelium et Brenium4 - quem Episcopius ait Graecae linguae peritissimum - scriberent eosque monerent, ut melius
624
correctioni velint invigilare. Quid super meis, quas ad Vossium, Blavium, Corvinum5 dedi, litteris constitutum sit, nondum intellexi. Ego iterum hodie ad Blavium scripsi de iis, quae postremis tuis litteris6 continebantur et responsum flagitavi.De Annotatis in Testamentum vetus7 puto optime te constituturum, ubi viderimus, ecquid promoverint molitiones Utenbogardi et meae, de quibus antea.
Quod de Petro8 Societati Indicanae commendando concepisti, laudo sane, sed nescio, an secundo advocato indigeant, et eo res per amicos deduci possit, ut eum velint adsumere, quibus ea res est in manu. Agam hac de re cum Reygersbergio9, qui multos eorum novit, ut consilia in commune conferamus.
De negotio Sylvaeducensi scripsi nuper10. Video id uxori tuae non displicere, Reygersbergio vero minus probari; ipse amplius deliberandum censeo, donec turbae, quae jam inter scultetum et scabinos11 gliscunt, sedentur, quod brevi futurum spero. Interea tu quid ea de re tibi videatur, latius perscribe; ego nihil movebo, antequam de tua sententia certior factus sum. Nisi pleraeque urbes Hollandiae syndicos haberent, cogitavi aliquando, an non filius is [a] minore civitate legi aut a majore in secundum locum adoptari possit, quod ipse quidem valde desideraret.
Catalanorum res video etiamnum nutare inter libertatis amorem et veteris imperii reverentiam; puto tamen majores fore libertatis stimulos et nimis longe processum, quam ut veniam sperare debeant qui tumultum movere.
Legi nuper Blodii12 litteras, quibus queritur Spiringium13 non satis revocare ad animum injuriam a te filio suo14 factam, cum coram testibus dixisti non bene se Reigersbergio domi suae esse minatum; addebat Spiringium dixisse se ea de re mecum et cum filio tuo verba facturum ideoque mirari se nihil ea de re intelligere. Vide irrequietum hominis animum, qui res jam sopitas vult resuscitare.
Vale, frater optime.
Tibi obedientissimus frater
Guilielmus Grotius.
Hagae, XIX Novembris 1640.
In margine:
Habeo auctorem, qui oculis suis vidit dimissionem domini Camerarii15 a corona
625
Suecica ea lege, ut Hagae aut non longe ab ea resideat, ut opera ejus possit esse usui. Nunc manet consiliarius regni, nescio quo cum congiario, addito, non fore ut alius legatus in ejus locum substituatur.
Boven aan de brief schreef Grotius: Rec. 28 Nov.