527
Nobilissime et amplissime domine,
Dolent mihi sane quae de Vilna Nobilitas vestra scribit2. Nam et exemplum saeviendi ex odio religionis valde mihi displicet et nihil est, quod statui regni vestri magis adversetur. Feliciores forte fuissetis, si Turca perrexisset vobis metum inferre, ut vel sic restitueretur interna concordia et legum eam continentium vigor3.
Hic Mileterius4 laborat, ut catholicos et reformatos in unitatem ecclesiae revocet, auditurque a catholicis benignius quam a reformatis.
Rex captam urbem Atrebatum munit, uxoris5 partum exspectat, de pace per Italiam constituenda cogitat.
Naves Hispanicae aliquot apud Gades a Bressaeo6 exustae; milites Hispani aliquot caesi in Belgico fine. Pontifex autem controversias habet cum Gallis, Hispanis, duce Ethruriae7, Venetis, Lucensibus, Parmensi8 et tamen est minime malus.
Deus Nobilitati vestrae amicisque ejus favens9 adsit.
Nobilitatis vestrae studiosissimus
H. Grotius.
Lutetiae, XXII Septembris MDCXL.
Regina Galliae secundum filium peperit. Hispani Languedociae minantur.