Mi frater,
Bene opto tibi consilium de liberis tuis2 procedat. Utinam iam eius essent aetatis et profectus ut ego ipsis utilis esse possem. Ita de nobis es meritus ut nihil malim.
Avebo intelligere quid dominus Vossius agendum censeat in re Riveti, Simplicii, Campensis, Borboritae. Nam Laurentiades satis vapulavit.3 Ego adhuc persto in proposito tacendi et ea quae ad rem pertinent, differendi donec Annotationes ad utrumque Testamentum exeant.4 De poematis et Anthologia rogo nullum tempus sinas perire.5 Incerti sumus quantum vitae nobis Deus sit daturus, et velim quamplurimum prodesse posteris, adiutus ipse tot aliorum laboribus. Sorbonae iudicium de Bonaventurae Psalterio6 quaeram et mittam.
In aula mutatio7 rebus, ut arbitror, Suedis nihil nocebit. Nam excusante se Butilerio aerarii praefecturam accepere Davausius, Suediae beneficiorum, ut spero, non immemor, et praeses Baliolus, amicus summus domini Vicquefortii. De episcopo etiam Bellovacensi, futuro, ut creditur, cardinali, omnes bene existimant. Et fortium consiliorum egregia habemus pignora post proelium ad Rocroium, captas arces et oppida Malbodium et Binchium. Etiam in Catalaniam pecuniae magnae mittuntur.
In Notis ad Lucanum satis video non bonis correctoribus uti Blavium;8 multa enim peccata sunt. Dabis exemplaria tibimet, Petro, Reigersbergiis tribus9 et si plura erunt quibus voles. Si qua huc veniunt, inter veteres amicos distribuam.
325
Vale, frater optime, cum uxore et liberis. Valde avebo tuas habere post reditum ab Amstelodamo,
tibi obligatissimus frater,
H. Grotius.
13 Iunii 1643.
Occasione data ad me remittas velim illa ad synodum Alensoniensem.10