Excellentissime atque Illustrissime Domine,
Sermones habui cum D. comite Licestrio2 de iis, quae per D. Roum3 et D. Salvium4 praeformata et in Suediam Angliamque missa spem nobis bonae societatis praebere videbantur. Rogabam adjutor ut esset. Ipse autem ostendebat displicere sibi D. Roi consilium, priusquam certo sciretur, quo arma nostra tenderent. Quantum ex sermone ejus nonnihil diverso ab iis, quae dixit antea, conjicio, placet Anglis Danica illa cum Saxonicis coitio, vellentque et ipsi de nostro largiri Pomeraniam pro Palatinatu recipiendo. Dicebat Gallos tanto Suedis validiores semper paratos fuisse cum Anglis talia pacisci, qualia nunc Hamburgi cuderentur etiam exclusis Suedis. Quod tamen Galli semper pernegarunt.
Praeter hoc negotium commendavi et ipsi et collegae ejus5 curam pro transamasiana regione, maritima quippe et ad flumen posita navium maximarum patiens, unde Batavis primum, forte et Anglis aliquando malum immineat, si Hassicus, qui iis in locis agit, miles caesarianus, deinde ex caesariano, ut nunc mos habet, subito Hispanus fiat. Vereri me, ut verum sit, aut satis diligenter agatur, quod Galli dicunt, laborare se, ut Hassicas illas copias in suam aut electoris Palatini6 militiam traducant.
779
Manet hic etiamnum cardinalis Biquius7. Laborat inter cetera, ut componat controversiam, quam Roma habet cum Riceliaco cardinali ob edictum illud de pecuniis Romam non mittendis8. Causa ejus edicti fuit, quod cardinalis Riceliacus plurimas habens abbatias, unde beneficia plurima pendent, ea ipsa beneficia Romae a pontifice9 donari et sibi magna, quae ex collatione proveniunt, lucra interverti non patiebatur. Nunc in eo sunt, ut praedam hanc partiantur. Quod si fiat tollaturque edictum, spondet Biquius liberum fore posthac cardinali Antonio10 exercere protectionem Gallicam et eo jure episcopatus in Gallia vacantes nominaque eorum, quos rex episcopatibus destinat, collegio cardinalium proponere.
Delphinus11 jam ter mutavit nutricem. Fugiunt eum conquisitae ad hoc feminae, quod ubera earum morsicando lancinet robustus calidique spiritus puer non sine omine futurae rapacitatis.
Haec nunc habebam, Excellentissime et Illustrissime Domine, et vota pro Tuae Sublimitatis prosperis rebus.
Tuae Sublimitatis cultor devotissimus
H. Grotius.
Lutetiae, 15/25 Decembris anni 1638.
Adres: Axelio Oxenstiernae, Sacrae Reg. Maj. Regnorumque Sueciae Senatori et Cancellario.