Nobilissime Domine,
Venit ad nos Maurerius2, mihi semper amicus, nunc etiam gratior, quod Nobilitatis tuae3 ad me literas adferat, et cum literis argumenta, quae pro vectigali a regiis contra vectigal a vestris adferuntur.
Legi ea quanquam ex morbo recens alacriter multum gaudens me in hac nobili controversia ea conspicere, quae a causae utriusque patronis plurimum habere ponderis judicantur. Vos pacta adfertis non obscura, illorum rationes
603
pleraeque ab utili ducuntur. Doleo vobis non regem4 tantum, sed et corpus Poloniae adversari, unde nisi externa habeatis praesidia, durum vobis erit certamen. Suedi nostri non dubium est, quin vestrae immunitati, cui consultum etiam suis pactionibus voluere, foveant. Ego vero a prima aetate semper fui φιλελεύϑεϱος. Quare, si quid possim civitati vestrae gratum facere, nulli sum parsurus operae5.Nos hic Delphini nati6 gaudio sensum malorum, quae Galli ad S. Audomari oppidum, deinde ad Fontarabiam, Batavi vero ad Scaldim Mosamque et trans mare in Brasilia accepere, abstergimus. Sed et ne de belli fortuna nimium queramur, virtus ducis Vinariensis7 et Banerii8 faciunt. Ad Bannerii res noscendas vos propiores estis. Dux Vinariensis postremo ad Wittenwerium praelio cepit hostium signa LXXXIV, quae ad regem9 perlata sunt.
Vale, nobilissime domine.
Tuae Nobilitati omnia volens optima
H. Grotius.
Lutetiae, II Octobris novi Cal. anni MDCXXXIIX.