Clarissime Domine,
Laetum fore virilis stirpis enatae2 nuntium apud reginam nostram3 Suediamque omnem, sicut saepe hic regi4 ac reginae5, ejus uxori, affirmavi, ita id ipsum rebus perspicuis comprobatum gaudeo. Neque in iis referendis et repetendo gratulationis officio ero cessator.
Quid de diplomatis illis pro tuto Germanorum itinere postulatis factura sit aula Viennensis, attente exspectat orbis christianus ex eo judicaturus, penes quem stet quod tam diuturnis Germaniae calamitatibus non adfertur medicina. Ut pax reperiatur aut colloquiis, quod sane optandum est, aut, si hostium pertinacia eo nos compellit, armis, perutile erit excellentissimos D.D. regni rectores6 in proximis locis velut in specula esse atque inde lucem immittere rebus caliginosis.
713
Habeo gratiam pro chartis transmissis, e quibus cognosco Palatinum7 ad avunculi sui8 hactenus quidem exemplum tales expetere contractus, qualia judaeorum sunt conjugia, a quibus vir potest discedere, mulier non item. Eos contractus jurisconsulti claudicantes vocant. Multum effecerit, si quis cancros istos marinos doceat recta incedere.
Ego apud vos quae geruntur discere maxime cupio, ut ad arcticorum siderum conspectum meos cursus regam.
Vale, vir clarissime.
Lutetiae, 17/27 Novembris anni 1638.
Claritudini Vestrae optima volens animo amicissimo
H. Grotius.